Auteur: kwalinar

Kwetsbaarheid als Kracht

Ik ben gek op paradoxen. En ik wilde  wel dat ik helemaal snapte waarom. Paradoxen zijn namelijk per definitie niet logisch. En wat moet een rationeel mens dan met een paradox? Het lijkt wel of er een betekenis achter schuilgaat die zich niet wil laten verwoorden. “Kwetsbaarheid als Kracht”, is de titel op de voorpagina van het tijdschrift Management Team van juni 2013. Het gaat over de kwetsbaarheid van Nederland voor water en dat die kwetsbaarheid (of eigenlijk: onze reactie daarop) leidt tot een unieke hoeveelheid kennis en ervaring. Daaruit volgt weer een grote concurrentiekracht op het gebied van water(beheersing). Dus onze  kwetsbaarheid, de mogelijkheid dat er grote verliezen in eigendommen en menselijke levens worden geleden, is een directe oorzaak dat Nederland er op dit gebied in de wereld goed voorstaat met gerenommeerde instituten (zoals Deltares) en een groot aantal ingenieursbureau’s die grote projecten  in het buitenland hebben. Als in New Orleans de nood aan de man komt, komt ons kleine landje de wereldmacht ter hulp. De interessante vraag is natuurlijk: Is dit te generaliseren? Kun je focusseren op waar je bedreigingen liggen en daar kansen uit destilleren? Ik denk het wel, maar er zit een essentiële stap tussen, namelijk die van nood. Als de slogan, “maak van onze bedreigingen kansen” alleen geroepen wordt tijdens een strategiesessie op de hei, dan is dat niet genoeg. De bedreiging moet wezenlijk gevoeld...

Read More

Vergeving

“Vergeving als business tool” kopte een nieuwsartikel van Sigma, naar aanleiding van een academische publicatie van Manfred Kets de Vries. Deze publicatie benoemt  het belang van vergeving als kernelement van een goed leider. Eerst keek ik daar wat van op, maar er zit natuurlijk heel veel in. En daarom mijmer ik er wat over door. Hoe kun je verder (in wat voor situatie dan ook) als datgene wat gebeurd is niet een goede plaats heeft gekregen? Zó goed dat het de relatie niet meer in de weg staat. Vergeven is méér dan accepteren, méér dan respecteren. Het is een verandering in jezelf omwille van ‘verder’, de toekomst. Eigenlijk is vergeving dus ook een essentieel element bij verandering. Veranderen doen we om te verbeteren, en verbeteren doen we omdat er iets niet goed genoeg is. En als iets niet goed genoeg is, moeten we daarmee ook in het reine komen  voordat we veranderen. Anders zal het een bron van weerstand blijken, een oorzaak van terugval. Het is een vorm van ‘het probleem goed kennen’ maar gaat ook verder. Het ‘probleem kennen’ kan een academische/technische vaardigheid zijn: “Zó zit het, en dat moet anders!”. Maar door het probleem (meer precies: de veroorzakers daarvan) te vergeven ontstaat  een hoop rust in de relatie. “When leaders forgive, they dissipate built-up anger, bitterness and the animosity that can color individual, team and organizational functioning....

Read More

Nobelprijs voor polderen

Een interessant stukje in de Coachingskalender van vandaag (1 mei 2013). Omdat het erover gaat dat noch het collectieve, noch het particuliere dogma een garantie voor succes is. Succes op lokaal niveau is iets waar je samen aan werkt en dat je met elkaar organiseert. Met intenties, afwegingen van belangen én een zelfreinigend vermogen. (coachingkalender, 1 mei 2013) Als je wilt schijnen zul je moeten poetsen De derde weg Weleens gehoord van Elinor Ostrom? Waarschijnlijk niet. Toch is ze een Nobelprijswinnaar. Ze kreeg in oktober 2009 de Nobelprijs voor de Economie voor een doorbraak op het gebied van economisch denken. Ostrom vroeg zich af of particulier eigendom nu wel of niet stimulerend werkt. Om een antwoord te vinden deed ze jarenlang onderzoek onder boeren. Daarbij werd bevestigd dat de resultaten achterblijven als (zoals vroeger in de Sovjet-Unie) het grondgebruik volledig door de overheid wordt gereguleerd. Maar ook volledig particulier bezit bleek niet tot optimaal resultaat te leiden. Ostrom ontdekte dat de boeren economisch gezien het beste af waren als zij: 1. zelf met andere leden van hun gemeenschap afspraken maakten over het gebruik van het gemeenschappelijke land; 2. die regels ook zelf konden handhaven. Ieder lid van de gemeenschap doet in zo’n situatie iets voor het collectief (helpen bij het onderhoud van sloten bijvoorbeeld), en wordt daar uiteindelijk zelf beter van. Net als de rest van de gemeenschap. Niet...

Read More

Het Dunning-Kruger effect

“Het probleem met de wereld is dat de dommen overlopen van zelfverzekerdheid, terwijl de intelligenten vol twijfel zitten”. Betrand Russel Ik heb duidelijk een zwak voor paradoxen. Het zijn vaak situaties waarvan de betekenis ligt in het feit dat het tegenstrijdig is. Via een artikel op Grenswetenschap.nl kwam ik zo op het Dunning-Kruger effect, vernoemd naar de mensen die er onderzoek naar gedaan hebben (en er de Ig Nobelprijs mee hebben verdiend). Het betreft de waarneming dat intelligente mensen meer twijfelen aan hun eigen capaciteiten dan minder intelligente mensen. Met als consequentie dat, kort gezegd, domme mensen een hoger zelfbeeld hebben dan slimme mensen. Hoe slimmer je bent, hoe meer je jezelf realiseert dat je maar weinig weet. Daar blijk dus heel veel leuk beeldmateriaal over te zijn… Blader er eens rustig doorheen… Ter leering ende vermaeck Deze diashow vereist JavaScript. En het volgende filmpje (bijna 600.000 keer afgespeeld) illustreert dit effect buitengewoon overtuigend. Of juist niet? Het mag in ieder geval niet ontbreken, want het illustreert de paradox perfect. Et tu, Louis?...

Read More

Meten = weten?

Kom ik weer zo’n artikel tegen: Bill Gates’ Annual Letter 2013 – meten is weten. Maar is dat nu zo? Als je het stukje leest, klinkt het zo simpel. Zorg dat je goed, zuiver en accuraat meet. Daar los je zelfs het probleem van kindersterfte in Afrika mee op. Maar als ik wat beter lees: “Meten is essentieel om vooruitgang te boeken, maar het is moeilijk, je moet het accuraat doen en een omgeving scheppen waar problemen openlijk kunnen worden besproken.” Het lijkt er dus op dat je eerst een moeilijke  randvoorwaarde moet realiseren (nl. een andere omgeving/cultuur creëren) voordat je goed kunt meten. En daar zit natuurlijk het probleem, niet in de KPI’s. Wat mij betreft weer een voorbeeld van verheerlijking van het blauwe denken. Mooie aanleiding om mijn eerste stukje publicatie te noemen, dat nog niet eerder online was: “Meten … is soms erger dan de kwaal“. Over de (on)zin van de Cito toets. Die is ook weer is...

Read More

Pin It on Pinterest